Á reki - dérive - milli borgarísjaka
Penni (maður) og blað (borg) - (og hundur)
 Maður og borg
Í einni af mörgum gönguferðum mínum - með hundinn minn - um hverfið mitt var  mér hugsað til þess hversu erfitt það væri að brjótast undan vananum. Alltaf sömu hringirnir, sömu göturnar, sömu leiðirnar, sömu gangstéttirnar, sömu húsin, sömu tréin, sömu hugsanirnar. Í tilraun til þess að brjóta upp þetta síendurtekna mynstur ákvað ég að setja mér leikreglur, búa til umgjörð utan um gönguferðirnar til að gera þær áhugaverðar og tryggja að nýjar leiðir, að ótroðnar slóðir yrðu farnar.

Ég og hundurinn værum penninn og hverfið væri blaðið og við myndum láta okkur reka um hverfið milli borgarískjanna í bílastæða- og götuhafinu. Kanna ný lönd - sjá skúmaskot sem við hefðum aldrei annars séð, brjóta upp skipulagið og götumyndina, fara í gegnum garða, milli húsa, klifra yfir og undir girðingar, ekki fara auðveldu og beinu brautina heldur snúa á sjálfan sig og koma sér í opna skjöldu - búa til risastór mynstur í borgarlandslagið. Vera á reki.
 
 Maður og borg